به گزارش اختصاصی خبرنگار ردانـیوز از کرج، جمعی از دانشجویان دانشگاه خوارزمی با انتشار بیانیه‌ای نسبت به وضعیت بحرانی امنیت در محدوده‌ی میدان حصارک و اطراف دانشگاه هشدار دادند.

میدان حصارک، نه فقط یک منطقه‌ی محروم، بلکه یک بحران شهریِ رهاشده در قلب استان البرز است. دانشگاه خوارزمی، با تمام ظرفیت علمی و انسانی‌اش، درست در دل این بحران قرار دارد. اما آنچه دانشجویان این دانشگاه هر شب تجربه می‌کنند، نه «تحصیل در محیط علمی»، بلکه عبور از جهنمی است که در آن خبری از امنیت نیست: تاریکی مطلق، فقدان دوربین‌های مداربسته، حضور دائمی معتادان، کارتن‌خواب‌ها، و بزهکارانی که بی‌هیچ نظارتی در اطراف دانشگاه پرسه می‌زنند.

برای بسیاری از دانشجویان، به‌ویژه دختران خوابگاهی، بازگشت شبانه به خوابگاه یعنی عبور از میان تهدیدهای زنده. هر شب، اضطراب. هر شب، احتمال یک فاجعه. مثل همان فاجعه‌ای که برای امیرمحمد خالقی رخ داد—دانشجویی که در منطقه ای شبیه منطقه ما مورد تعرض و حمله قرار گرفت و جانش را از دست داد. این اتفاق، نه یک حادثه‌ی استثنایی، بلکه نتیجه‌ی مستقیم بی‌توجهی و ترک فعل مسئولان است.

در این وضعیت، استاندار البرز کجاست؟ نه‌تنها هیچ اقدام مؤثری برای بهبود شرایط نکرده، بلکه حتی از ورود به دانشگاه خوارزمی نیز امتناع می‌کند. دلیل این امتناع، اختلافات شخصی با ریاست دانشگاه است. این یعنی جان دانشجو، امنیت دانشگاه، و بحران اجتماعی منطقه، گروگان لجبازی‌های یک مقام بی‌کفایت شده است—مقامی که نه دغدغه‌ی مردم دارد، نه درکی از اولویت‌ها، نه حتی شجاعت حضور در میدان.

و البته، وقتی مدیریت دانشگاه هم در برابر این بی‌اعتنایی سکوت می‌کند، وقتی ترجیح می‌دهد درگیر مناسبات اداری بماند تا مطالبه‌ی جدی، نتیجه‌اش همین می‌شود: دانشگاهی در محاصره‌ی ناامنی، بدون صدای مؤثر، بدون پشتوانه‌ی اجرایی، و بدون اراده‌ی دفاع از دانشجو.

بدتر از همه، گزارش‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد برخی نهادهای بیرونی، به‌جای رسیدگی به وضعیت امنیتی، نگاه‌های مداخله‌گر و ناپاکی به فضای دانشگاه دارند—نگاه‌هایی که نه حرمت دانشگاه را می‌شناسند، نه شأن دانشجو را. عرض خدمت‌تان باشد: این نگاه ناپاک بی‌دلیل نیست. هدف، تصاحب زمین‌های دانشگاه است. زمین‌هایی که قرار است به‌جای توسعه‌ی علمی، تبدیل به دپوی مترو کرج شوند. این یعنی دانشگاه را نه به‌عنوان نهاد علمی، بلکه به‌عنوان ملک قابل تصرف می‌بینند. این یعنی حرمت دانشگاه، در چشم برخی، کمتر از ارزش یک پروژه‌ی عمرانی‌ست.

این وضعیت، نه قابل توجیه است، نه قابل تحمل. ما به‌عنوان دانشجویان این دانشگاه، نه لطف می‌خواهیم، نه امتیاز. ما امنیت می‌خواهیم. احترام می‌خواهیم. پاسخ‌گویی می‌خواهیم. و اگر مسئولان استان، به‌ویژه استاندار، همچنان در برابر این وضعیت سکوت کنند، این سکوت را نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم.

جمعی از دانشجویان دانشگاه خوارزمی کرج

انتهای خبر/